Od dłuższego czasu niniejszy blog stracił swój niemal idealny dwutygodniowy cykl wydawniczy. Jedną z przyczyn jest mój udział w paru konferencjach, a także prace nad poważniejszymi opracowaniami dotyczącymi prawa wolnego oprogramowania (czy też prawnych aspektów tegoż, jakby chcieli niektórzy złośliwi). W szczególności, pracuję obecnie nad doktoratem poświęconym tej tematyce, co istotnie ogranicza możliwość tworzenia krótkich felietonów.

Poniżej przedstawiam krótkie sprawozdanie z kilku wydarzeń związanych z wolnym oprogramowaniem, w których miałem przyjemność uczestniczyć, w kolejności od najnowszego:

• 22-23 kwietnia 2006 wygłosiłem referat na temat projektu GPLv3 na FreeCON we Wrocławiu. W kuluarach toczyła się natomiast interesująca dyskusja na temat praktycznych kwestii prawnych związanych z wykorzystaniem wolnego oprogramowania we własnej produkcji. Pracuję obecnie nad pisemną wersją referatu z konferencji.
• 5-6 kwietnia 2006 wygłosiłem referat na temat instytucji prawnych wykorzystywanych w obrocie oprogramowaniem wolnym i własnościowym na konferencji “Prawo autorskie a współczesna praktyka“, zorganizowanej przez ELSA w Szczecinie.
• 11 marca 2006 nie wygłosiłem referatu na temat “Legalna Dystrybucja GNU/Linux” na odbywającym się wtedy w Poznaniu PLD Linux Day. Nota bene, od dłuższego czasu toczy się dyskusja nad “formalizacją” tworzenia tej dystrybucji, w której ostatnio ciekawy głos zabrał Mariusz Mazur. W najbliższym czasie postaram się również udzielić w tej dyskusji.
• 2-3 grudnia 2005 wygłosiłem referat na konferencji “Społeczne Aspekty Internetu“, w którym przedstawiłem “zarys systemu normatywnego społeczności wolnego oprogramowania”. Referat ukaże się drukiem najprawdopodobniej w czerwcu 2006.

Jedną z często wskazywanych przeszkód na drodze do wejścia na rynek produktów informatycznych jest brak interoperacyjności. Oznacza to, że klienci, którzy już nabyli określone rozwiązanie od konkretnego producenta nie zdecydują się nabyć kolejnego rozwiązania od konkurencji, gdyż zmiana dostawcy niesie za sobą konieczność wymiany znacznej części systemu, a nie tylko nabycia dodatkowego elementu. Zatem, producent, któremu udało się zdobyć „przyczółek” w postaci np. pierwszego serwera klienta, może być pewny, że ten klient pozostanie mu wierny przy podłączaniu kolejnego serwera. Co istotne, wymóg interoperacyjności odnosi się nie tylko do rozwiązań wykorzystywanych wewnętrznie. Chodzi tu także o zdolność połączenia się i wymiany danych z innymi osobami. Jeżeli zatem rozwiązanie niekompatybilne z ofertą innych dostawców zakupi nasz najważniejszy kontrahent, to producent tego rozwiązania zyskuje w nas kolejnego klienta niemal automatycznie. Zwolennicy “otwartych standardów” przedstawiają je jako rozwiązanie powyższego problemu. Czytaj dalej